Wenanty Katarzyniec oczami św. M. M. Kolbego

„Zawsze skupiony, a nie osowiały, zawsze cichy, skromny, pokorny, a przecież nie płaszczył się przed nikim. Czasu nigdy nie tracił, zawsze coś czytał, pisał lub modlił się klęcząco w celi”.&nbsp Co jeszcze o swoim przyjacielu, Wenantym Katarzyńcu, pisał św. Maksymilian...